phorntip pechp...'s profile(*v*)รักนายที่สุด(*v*)PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 21

    เหนื่อยๆ

    ไม่ได้มาอัพซะที บางทีก็ลืมไปแล้วว่ามี space อยู่
    มีเรื่องตั้งเยอะแต่ขี้เกียดเล่าให้ฟัง มันเยอะมากทั้ง
    Ex
     เรื่องของอาด้วยแหละเรางะกลับจากบ้านเมื่อตอนเข้าพรรษาได้เงินมา 2,000
    อาก็ยืมไป 1000 นึงแล้วพอตอนขอตังที่บ้านมาซื้อหนังสือ เราก็ไม่รู้ว่าพ่อจะส่งให้เท่าไหร่
    ตอนเช้าแม่โทรมาบอกให้เอาโทรศัพท์ออกมาด้วย เพื่อที่พ่อจะได้โทรไปบอก
    แต่เราก็ให้อายืมไป พ่อโทรมาก็เจออา แล้วก็บอกอาว่าส่งมาให้ 2000 อาก้อกลับมาถาม
    ว่าขอมาทำอะไรตั้ง 2000 เราก็บอกว่าเราไม่รู้ว่าจะส่ง 2000 พูดเหมือนตำหนิ
    แต่ก็บอกให้เรากดออกมาใช้แต่เราให้ไปแค่ 800 แกก็บอกทำไมไม่ให้เต็ม 1000
    จะได้เป็น 2000 โดนตลอดง่ะ ตอนนั้นเรารับจ้างนั่งพิมพ์งาน ได้มา 300 ก็เอาไป 
    คือแบบกะว่าไม่ต้องมีเงินติดตัวเลย  เมื่อตอนวันศุกร์ที่แล้วเราโทรไปบอกว่าเราไปรับน้องไม่ได้
    ที่จริงเราไปกับแฟนแหละก็เห็นเป็นวันศุกร์งะ แต่แล้วแกก้อไปเล่าไปพูดกับยายว่า
    ทุกวันศุกร์จะต้องกลับบ้านมืด ไปเที่ยวกับแฟน แล้วยังใส่กระโปรงสั้น แกบอกแกอายงะ
    แล้วยายังมายำอีกนะว่า ยายเห็นยังทุเรศเลย เม่ง ไอ้ห่าเอ้ย
    ถ้าแบบเราสั้นนะถ้าแกเห็นคนอื่นจะไม่พูดว่าเลวโคตรเลยหรอแล้วยังงัยเราจะทำบ้างเลยไม่ได้ใช่มั้ย
    แล้วแกก้อชอบอ้างว่าพ่อแม่ทำงานเหนื่อย ก็รุ้แหละแต่เราก้ตั้งใจเรียนงัยแต่ก้อเรื่อยๆไม่ถึงเคร่ง
    แต่ก็ไม่เคยเรียนแย่ขนาดเอาตัวไม่รอด แต่ก็ไม่รู้ว่าเราทำถูกรึเปล่านะ
    ที่เราทิ้งน้องแล้วมาอยู่กับแฟนทั้งที่เรารับปากว่าจะไปรับให้ แต่ทุกวันเราก้อรับให้อยู่แล้ว
     แต่วันศุกร์เนี่ยเราก็อยากอยู่มืดๆบ้าง พอเรากลับบ้านนะอาก็กลับมาก่อนเราทุกที
    ที่จริงเราไม่มีเรียนทั้งวันหรอก แต่ก้อยากอยู่กะแฟนนานๆนินา บางทีเราก็มานั่งคิดนะว่าติดแฟนมากไปรึเปล่า 
    แต่มันก้อเป็นเรื่องปกติของวัยรุ่นอยุ่แล้ว อยากจะรู้ว่า อายุเท่าเราตอนนี้เรียนแบบเราตอนนี้
    ที่เป็นแบบเราน่ะมีไหมที่เรียนเสร้จรีบกลับบ้านไปรับน้อง นอกจากว่าทุกคนนะมีอิสระเต้มที่
    แต่เราดิเม่งเซ็งโคตร พอเรากลับบ้านมืดก็ว่าเรา ว่าไม่อายคนอื่นบ้างรึไง 
    ก้อคือตอนนี้ก็ถ้ามีอะไรแกก็จะไปเล่าให้ครอื่นฟัง แล้วก็มาทำดีกะเรา
    พอเราฟังยายเล่าให้ฟังแล้วมาคุยกะแกมันเหมือนใส่หน้ากาก
    มันเหมือนมีมุมที่แกเกียดเราอยู่แต่เราก็เฉยมากๆ กับแกตอนนี้
    เออ! แกพูดกะยายว่าถ้าแกเรียนจบก็แล้วถ้าเราอยากไปอยู่หอก็ไป
    เราก็คิดในใจว่าใช่สิหมดประโยชน์แล้วนิ เดี๋ยวปีหน้าลูกของอาอีกคนจะมาเรียนที่นี่มั้งก็ดีแกจะได้มีเพื่อน
    คงเป็นช่วงจังหวะชีวิตมั้งที่มาเรียนช่วงที่แกมีลูกและเป็นช่วงที่แกก็เรียนเหมือนกัน
    เราก็เลยลำบากไปด้วย แล้วเด็กนะเราเล่นด้วยแป็บๆ ได้
    แต่อยู่ด้วยตลอดเนี่ย เม่งเซ็ง จะเกียด เบื่อ ลำคาญมาก
    เพราะที่พิจิตรนะเราก็อยู่กะเด็กเป็นเล้า ลูกของพี่ๆทั้งหลายแหละ
    แต่ถ้าแกเรียนจบก็สบายแหละ ลูกแกก็รับเองได้ เราก็เดี๋ยวคุยกะที่บ้านอีกที
    คือทำอะไรก็ไม่ค่อยสะบายใจงะ แต่ความจริงในใจแกอาจจะมีความหวังดีให้เราก็ได้คงไม่เลวร้ายหรอก
    แต่ทำไมหลานทุกคนที่มาอยู่กับแก ก้อมีอคติทุกทีหละ  แม้ว่าแกจะเรียนแต่แกก้อได้เงินเดือนนะ
    เราก้อไม่เข้าใจว่าไปไหนหมด แต่ไม่สนใจหรอกเพราะเงินของแก
    แต่เวลามาเอาเงินส่วนตัวที่ควรจะของเราเนี่ยเราเหนื่อยใจงะ เพราะเราปฏิเสธไม่ได้ไง
    แต่เดี๋ยวนี้เราทำผิดแกไม่ค่อยว่าแรงเอือมแล้วมั้ง แต่กลับดึกมากๆเราก็รู้สึกผิดนะ
    อย่างวันศุกร์เราไปดูหนัง กับมาร์ค เบล หนังเลิก 22.30 กว่าจะถึงบ้านก็เที่ยงคืนงะ
    แล้วรู้สึกเหมือนมีคนตามมาด้วย ตั้งแต่ที่นนท์ พอถึงป้ายหน้าบ้าน
     มันก้อลงพร้อมพอเราขึ้นบ้านก็เดินกลับออกไปดีนะที่มียามเฝ้า
    อยู่เราเตรียมคัตเตอร์ออกมาแล้วงะเผื่อมันเข้ามา แล้วหมาก็เยอะด้วยมันแกล้งเดินเข้าไป
    แต่ก้อกลับออกมา เม่งโคตรลุ้นเลยเม่ง
    วันนี้เยอะหละเดี๋ยวขี้เกียดอ่านพอก่อน
    ++คิดถึงเพื่อนทุกคนเลยนะ
    ++อยากเจอ  อยากเจอโคตรๆ
    ++แต่ว่าติดแฟนมากกว่า อย่าน้อยใจนะ