พอเวลาเครียดๆ เนี่ย ก็อยากทำให้สบายง่ะ แต่พอทำไปแล้วก็เหมือนไม่ดีเลยซักอย่าง พอพูดตามก็บอกไม่ต้องเครียดตาม แต่พอพูดให้กำลังใจ ก้บอกไม่ต้องปลอบใจซะงั้น จะต้องเฉยๆ เลยซินะอย่างที่ต้องการ 

       ยังไม่อยากให้ปิดเทอมเลย หลายคนคงชอบ แต่ทำไมกุไม่ชอบเลยวะ ปิดเทอมก็เหมือนตัวเองโดนปิดตายยังงัยไม่รุ

       ตอนนี้ชอบเพลงของนัทมากเลย เพลงรักไม่ช่วยอะไร เม่งโคตรโดนเลยงะ ฟังแล้วคิดตามเม่งชีวิตกุเปล่าเนี่ย

       เดี๋ยวนี้กลับบ้านมืดทุกวันเลย ก็รุ้ว่าอาแกไม่ค่อยพอใจ แต่กุเม่งก็ทำอยู่ได้ เพื่อใครก็ไม่รุ บางวันแกก็บอกแล้วว่ามีรให้กลับเร็วหน่อยแต่เม่งกูก้ยังกลับมืดอีก ทุกครั้งเลย เหมือนเป็นคนอกตัญญูยังงัยไม่รุ เมื่อวานก็กลับมืดอีกประมาณ 20 นาที 2 ทุ่ม ตอนแรกแกโทรมาก่อนกุบอกยังไม่ถึงอยู่วงศ์สว่าง ทั้งที่เพิ่งอยู่สพานกรุงธน เพราะแกพาตูมตามไปโรงพยาบาล พอถึงบ้านแกก็ไม่ได้ว่าอะไรแรง เพราะเคยเทศยาวมาแล้วครั้งนึง แกก็แค่ถามว่าช่วงนี้มีงานอะไรหรอ ก็บอกว่ามีสัมมนาวันเสาร์ก็มีจริงงะ แต่ที่กลับมืดเนี่ยเม่งไม่เกี่ยวกับงานเลย  วันก่อนเม่งกระโปรงนักศึกษาตัวสั้นขาด ก็มังกรมันมาทลึ่งใส่งัยกุเลยถีบเลยกระโปรงก็ แครก!!++ แต่ก็ยังซ่อมได้

       เทอมนี้เม่งเรียนโคตรห่วยเลย ยิ่งกว่าเทอมที่เเล้วอีก รุ้ตัวเลยว่าไม่ตั้งใจงานก็ส่งไม่ครบ เคยคิดว่าจะตั้งใจแต่ก็ต้องแพ้ใจตัวเองตามเคย ควบคุมตัวเองไม่ได้เล้ย++++

>>คิดถึงเพื่อนๆจัง ปู วี หลิว มิ้ม แพรว ฯลฯ ++ตัวเองด้วยนะ++

>>อยากรู้จังว่าเงินในออมสินได้เท่าไรแล้ว น้ำพักน้ำแรงเลยนะเนี้ย

>>อวยพรย้อนหลังให้ตัวกุเองซะหน่อย มีความสุขมากๆ เงินทองไหลมาเทมาเยอะๆ (สาธุ๊---)